نوشته بیست و دو بهمن ماه 1386
از : کرگدن خودم
بیم عمر
هنوز چشمانش خیره به در ، چشم براه است
چشمانش پر فروغ و خسته و اما ، دیده براه است
او فریبنده و فریفته دنیا نیست
او فریب داده دنیاست
حجت او دلیل چشم براه ماندن کیومرث های زمان بود
حجت او ، فریب داده دنیا و رفته بود
کیومرث همراه ابرهای ماندگار ، بر فراز آسمان ایران بود
حجت کیومرث ، ماندگاری ایران فردا بود ادامه
No comments:
Post a Comment